چهار شرط باطل کننده در قرارداد کار

چهار شرط باطل در قراردادکار

شرط باطل در قراردادکار

مطابق اصول حقوقی و مقررات قانونی از جمله ماده ۱۰ قانون مدنی  افراد در قراردادها میتوانند در مورد هرگونه شرطی  توافق کنند مگر اینکه آن شرط مخالف نظم عمومی و قوانین آمره باشد . بهتر است بدانیم که قوانین در یک تقسیم بندی کلی به قوانین آمره و قوانین تکمیلی تقسیم می شوند .

مهترین  تفاوت قانون آمره با قانون تکمیلی این است که طرفین  قرارداد میتوانند برخلاف قوانین تکمیلی توافق کنند و قوانین تکمیلی در صورتی که برخلاف آنها توافق نشود الزام آور هستند اما در مقابل ، در قراردادها نمی توان برخلاف قوانین آمره توافق کرد و اگر در قرارداد شرطی درج شود  که مخالف قوانین آمره باشد آن شرط باطل است .

سوالی که ممکن است ایجاد شود این است که از کجا بدانیم کدام قوانین آمره هستند و کدام تکمیلی ؟

با توجه به اینکه موضوع بحث این مقاله صرفا بررسی ۴ شرط باطل در قرارداد های کار است ، قصد داریم با ۴ قانون آمره که در قرارداد کار که نمیتوان برخلاف آن توافق کرد آشنا شویم و بررسی تفاوت قوانین آمره و تکمیلی را به فرصت مناسب دیگری می سپاریم.

در موارد توافق بر شروط زیر حتی با رضایت دو طرف باطل است .ذکر این نکته ضروری است که در موارد زیر فقط شرط مورد اشاره باطل است و قرارداد اصلی در مورد سایر شروط صحیح و الزام آور است.

 

 

توافق کمتر از حقوق حداقلی وزارت کار باطل است

 

اولین شرط باطل در قراردادکار

توافق کمتر از حقوق حداقلی وزارت کار باطل است

هر ساله شورای عالی کار حداقل حقوق کارگران را مشخص می کند . توافق بر کمتر از این مبلغ باطل است . به عبارت دیگر حتی با رضایت کارگر نمی توان بر حق الزحمه کمتر از حداقل قانونی توافق کرد و در صورت چنین توافقی (کتبی یا شفاهی ) با شکایت کارگر ، کارفرما ملزم ما به التفاوت مبلغ توافق شده و حداقل حقوق قانونی می گردد.

 

دومین شرط باطل در قراردادکار

توافق بر عدم دریافت سایر حقوق مالی مانند عیدی ، سنوات و غیره باطل است

به صورت کلی هر حق مالی ای که قانون برای کارگران تعیین نموده است حتی با توافق کتبی نیز از بین نمی رود . یعنی حتی اگر در قرارداد کار ذکر شود حسب توافق کارگر و کارفرما ، به کارگر عیدی و سنوات پرداخت نمی گردد در صورت شکایت کارگر ، کارفرما ملزم به پرداخت  آن می گردد.

 

توافق بر عدم پرداخت حق بیمه

 

سومین شرط باطل در قراردادکار

توافق بر عدم پرداخت حق بیمه و یا پرداخت بیمه به صورت نقدی به کارمند(کارگر) باطل است

یکی از تکالیف قانونی کارفرما این است که حق بیمه کارگر را به سازمان تامین اجتماعی بپردازد. هر گونه توافقی بر خلاف این باطل است و در صورت شکایت کارگر ، کارفرما می بایست مبلغ حق بیمه دوران همکاری را به سازمان تامین اجتماعی پرداخت نماید.

در صورتیکه که کارفرما حق بیمه را به صورت نقدی به کارگر داده باشد ، میتواند این مبلغ را از او پس بگیرد ولی مکلف هست حق بیمه او را به سازمان تامین اجتماعی پرداخت نماید.

 

چهارمین شرط باطل در قراردادکار

توافق  بر مرخصی نداشتن کارگر باطل است

در کنار حقوق مالی ، حقوق غیرمالی کارگر مانند مرخصی رفتن جز مواردی است که حتی با توافق طرفین قابل اسقاط نیست. در این مقاله سعی داشتیم به بررسی برخی از شروطی که الزام قانونی دارند و نمیتوان بر خلاف آن توافق کرد بپردازیم. با توجه به  نکاتی مهم در حقوق قانون کار وجود دارد و اینکه در تنظیم همه قراردادها به ویژه قراردادهای کار اطلاع و رعایت قوانین آمره اهمیت دارد و توافقات خلاف آن باطل است ، لازم است طرفین خصوصا کارفرمایان از مشاورین متخصص در این حوزه کمک بگیرند و هزینه های بعدی خود را کاهش دهند .

برای مشاوره با وکلای متخصص اترس می توانید از طریق راههای ارتباطی اعلام شده ، اقدام فرمایید.

یک دیدگاه بنویسید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای الزامی با * نشان گذاری شده اند